Vrijdag 17 maart 1841. Heel de Ieperse bevolking kende de naam van een vuil vergeten gat dat de naam had van het ‘Torregat’. Maar twee derden van de Ieperlingen waren nog nooit doorgedrongen tot in dit triest, somber en doodlopend kwartier. Het kwam er dus op aan om een middel te vinden om de plek te verlevendigen en er een toegankelijke en aantrekkelijke passage van te maken. Daartoe werd een dubbel project opgestart. Om te beginnen moest er een eenvoudige verbinding gemaakt worden in de richting van de Diksmuidepoort en dat kon het goedkoopst via de tuin van de paters recolletten, met inbegrip van een trap om over de versterkingen te kunnen laten passeren.
Het tweede deel van het plan was om er een kapelletje ter ere van de heilige Maagd te bouwen dat een beetje deed herinneren aan het vroeger exemplaar op de vestingen dat daar gestaan had tot op het einde van de 18e eeuw. Die kapel stond er gebouwd in gotische stijl boven de oude Torhoutpoort met de voorgevel die keek naar de Diksmuidepoort. Men vereerde in deze kapel Onze-Lieve-Vrouwe van Thuyne die in het jaar 1383 op miraculeuze wijze de Ieperlingen beschermd had tijdens het fameuze beleg van Ieper. Iets wat de Ieperlingen elk jaar herdachten tijdens de Thuyndagfeesten. De Torhoutstraat zou nu met dit nieuw project een belangrijk deel uitmaken van het traject voor de devote bezoekers van de kapel en zou op die manier nieuw leven ingeblazen worden.
Dit is een fragment uit Boek 1830-1876 van De Grote Kroniek van Ieper
