Donderdag 16 maart 1837. Er werd een nieuw stedelijk reglement goedgekeurd betreffende de huizen van plezier. Elke gekende publieke vrouw die gebruik maakte van prostitutiehuizen, er regelmatig aanwezig was of er woonde, werd eraan gehouden om zich te komen aanbieden bij de politie om een verklaring af te leggen van zich te willen schikken naar de politiereglementen aangaande publieke vrouwen en zich te registreren zodat ze als persoon zou bekend staan in de stad Ieper. Ze zou een boekje overhandigd krijgen met daarop vermeld haar voornamen, naam en haar signalement. Dat boekje moest jaarlijks vernieuwd worden en zou o.a. de tekst van het nieuw reglement bevatten. Wie zich niet kwam registreren zou een boete krijgen van 5 tot 10 frank en zou ingeval van insolvabiliteit voor vijf dagen in de gevangenis vliegen.
Gelijkaardige straffen waren voorzien voor elke vrouw die zich zonder haar boekje in een prostitutiehuis bevond, en voor elke barhouder die een niet geregistreerde publieke vrouw herbergde. Bij verlies van haar boekje moest de vrouw in kwestie onmiddellijk een nieuw exemplaar aanvragen. Geen enkele publieke vrouw mocht op een andere plaats gaan werken zonder daar voorafgaand de politie van te verwittigen. Op elk mogelijk tijdstip van de week of maand konden de publieke vrouwen het bezoek krijgen van een dokter die deel uitmaakte van het etablissement van ‘De Beurs’. Het resultaat van het bezoek zou vermeld staan in het persoonlijk boekje. Ook bazinnen en helpsters in prostitutiehuizen konden onderworpen worden aan een doktersbezoek.
Indien nodig was het ook toegelaten aan de chef van de politie om deze vrouwen aan een onderzoek te onderwerpen. De boekjes zouden worden ingetrokken indien de prostituees een besmettelijke ziekte opgelopen hadden. Ze moesten dan eerst ter verzorging behandeld worden in ‘De Beurs’ tot een volledige genezing bereikt was en dat op kosten van het huis waar ze actief waren geweest. De toegang tot ‘La Bourse’ was verboden voor elke bazin of publieke vrouw zodat er geen enkel bezoek mogelijk was. Elke persoon – publieke vrouw of iemand anders – die langs de straten voorbijgangers met woorden of daden aanspoorde om zaken te verrichten die ingingen tegen de algemene zeden zou onmiddellijk aangehouden worden en naar ‘La Bourse’ overgebracht worden om vervolgens veroordeeld te worden conform de wetgeving.
Dit is een fragment uit Boek 1830-1876 van De Grote Kroniek van Ieper
