Het jaar 1885. De redacteur van ‘Le Progrès’ laat zich op 29 januari opmerken met zijn repliek op een eerder verschenen artikel in de ‘Journal d’Ypres’ die de bewaarschool in de Dhondtstraat smalend omschreef als de ‘luizenschool’. Le Progrès twijfelt of er wel degelijk ongedierte aanwezig is in deze school en indien dat het geval is dit wel mag toegewezen worden aan de voorzienigheid. De bewaarschool en de kleine broederschool zijn immers maar van elkaar gescheiden door een niet al te hoge muur die niet al te gemakkelijk een invasie van deze insecten zou kunnen beletten. Hoe dan ook dringt de krant er bij het stadsbestuur op aan om de waakzaamheid te verhogen en alle noodzakelijke maatregelen te nemen om deze nieuwe luizenplaag te bestrijden. De buren zouden eveneens wijselijk reageren door hun voorraad geestelijk insecticide te vernieuwen.
Dat de liberalen en de katholieken elkaar vaak naar het leven staan, kan men eigenlijk als verleden tijd beschouwen. Er duikt inderdaad een derde hond op die geïnteresseerd is in zijn deel van de stemmen. Op 6 april 1885 wordt de Belgische Werklieden Partij – BWP – boven de doopvont gehouden. De voorbije weken zijn er in verscheidene gemeenten van het arrondissement Ieper volksvergaderingen gehouden. Ieper telt momenteel ruim 450 herbergen maar de meeste uitbaters houden de socialisten er vooralsnog buiten.
Ze kunnen wel terecht in Café Courtrai, Café Royal, Het Zilveren Hoofd, Cour d’Angleterre, De Klokke en bij een zekere Logie op de Oude Kleermarkt. De eerste publieke hoorzitting gaat in juni door in Café de Courtrai op de Grote Markt, gevolgd door een tweede volksvergadering in Café Royal in de Sint-Jacobstraat 10. De oprichting van de afdeling Ieper in afloop van die vergaderingen is nu de eerste stap in de richting van een nieuwe Ieperse partijstructuur. Op 25 juni is het zover.
De Ieperlingen krijgen voor de eerste keer een eigen zwemkom ter beschikking. Die is er gekomen tegen de oude Torhoutpoort, in het noordelijk deel van de Kasteelgracht. De werken zijn al in 1884 aangevangen. Na het verwijderen van het slib uit de gracht heeft men vervolgens een duiker gemetst om het water af te leiden naar de Wieltjesgracht. Ook de dam die het water van de Kasteelgracht moet tegenhouden, is opgetrokken en daarop staan nu de cabines en het paviljoen. Op voorstel van schepen Leleup zal men in de loop van het jaar het zwembad nog omringen door een muur. Op 1 augustus keurt de gemeenteraad het door de stadsarchitect opgestelde plan goed voor de aanpassing van de weg aan de buitenzijde van de Kasteelgracht.
De nieuwe weg zal nu in één rechte lijn aangelegd worden, vertrekkende van aan de terreinen die in gebruik zijn door de heer Vergracht aan de Menenpoort om verder aan te sluiten bij de zwemkom. De uitvoering van deze plannen laat een merkelijke uitbreiding toe van de terreinen die rechts van deze rondweg gelegen zijn en zullen een positieve meerwaarde opleveren voor de stedelijke kas. Op 26 september ontspint zich een discussie rond de aanpassing van de kieswet. Al sinds het ontstaan van België moeten ingezetenen een minimum aan belastingen betalen om te mogen stemmen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. En dat betekent dus dat alleen de rijkste inwoners over een stem beschikken.
Op alle niveaus zijn er al jaren vergeefse pogingen ondernomen om deze kieswet aan te passen. Raadslid Vermeulen pleit er nu voor om een aanpassing van de bewuste ‘cijnswet’ door het minimum aan belastingen te verminderen zodat ook de arbeiders zullen mogen stemmen. Burgemeester Vanheule spreekt zich principieel uit tegen een aanpassing van de kieswet. Volgens raadslid Cornette die de burgermeester steunt, heeft hij het gevoel dat een aanpassing vermoedelijk zal uitdraaien in het voordeel van de liberale partij maar op het platteland dan weer in dat van de katholieken.
Het zou zeker verstandiger zijn om de problemen rond de wijziging van deze kieswet wat tijd te geven om te laten uitklaren. Na een hele discussie beslist de gemeenteraad om te stemmen tegen aan aanpassing van de kieswet. Een beslissing die zeker koren op de molen is van de Belgische Socialistische Partij. Stichter Edward Anseele pleit in Het Zilveren Hoofd voor het enkelvoudig stemrecht. Het jaar 1885 mag volgens hem aangestipt worden als een revolutionaire tijd in de politieke geschiedenis van Ieper. De socialistische ziekenbeurs wordt immers boven de doopvont gehouden met als doel om financiële en materiële hulp te verlenen aan werkonbekwame en zieke arbeiders.
Dit is een fragment uit Het Boek – De Geschiedenis van Ieper
