Tijdens een buitengewone zitting op 21 januari 1835 is de kwestie van de grenzen nog altijd niet uitgeklaard. Onder de beloofde infrastructuur voor de soldaten blijkt ook de bouw van paardenstallen noodzakelijk. Men beslist om die te bouwen in de Tegelstraat. Daartoe start men vanaf maart met de onteigening van de huizenrij tussen de ingang van de kazerne tot aan het cabaret ‘Schaillien Huis’.
Daarnaast is nog eens 7.500 frank begroot voor de afstand van een grote tuin met drie aanpalende huisjes tussen de grote stallen en het cabaret ‘Le Sabot’. Het totaal budget bedraagt zo 32.200 frank. Op 25 maart buigt de stedelijke Raad zich nogmaals over deze kwestie. Die paardenstallen zullen nu gebouwd worden in het kwartier van het Zaalhof.
De voornaamste gevel ervan zal zich uitstrekken tussen de Ieperlee en het cabaret ‘Het Tegelhuis’. De drie stallenblokken zullen in totaal 384 paarden kunnen huisvesten in één omheining die ook het logies van het korps zal bevatten, met centraal een ruimtelijk binnenplein. Het totaal project zal 117.082 frank kosten waarvan de stad zelf 64.000 frank moet inbrengen.
De eerstesteenlegging van de ruiterstallen in de Tegelstraat gaat door op 19 augustus. Ook het beulshuisje dat in dit deel van de Tegelstraat staat, sloopt men rond die tijd. In november komt een project ter sprake om een wijziging aan te brengen aan het kerkhof van Sint-Maartens. Met de bedoeling om de stad toegang te verschaffen tot de stallen van het gewezen bisdom. Door het metsen van enkele muren kunnen de stal en de aanpalende koer gescheiden worden van de afhankelijkheden van het bisdom en van de Sint-Maartenskerk.
Tegelijk zal er meer ruimte verschaft worden voor het kerkhof tussen de kerk en de toegangspoort van het bisdom in de Janseniusstraat. Deze ruil zal voor zowel de stad als voor de kerkfabriek voordelig zijn. De Raad beslist ook een deel van de Boterstraat te verbreden. Op de vooravond van 1836 beslist het stadsbestuur om een stedelijke harmonie en een gratis muziekschool op te richten.
De gemeenteraad wenst tijdens de zitting van 6 februari 1836 dat een degelijk reglement noodzakelijk is om het succes van beide organisaties op punt te zetten. Nog tijdens het voorjaar brengt men de Ieperse stadsverlichting tot een graad van volmaking die de buitenlieden versteld doet staan. Dankzij de nieuwe lantaarns met weerkaatsende lichten. Van nu af aan zal men maar zelden meer onze burgerij en de buitenlieden met brandende lantaarns door onze straten zien kruisen.
Na een voorafgaand sermoen krijgen de voornaamste huizen een gedrukte aanwakkering onder hun deuren gestopt. Dat document verwijst naar het slecht leven van de inwoners, het openen van winkels en het verkopen op zon- en heiligendagen, het bijwonen van theatervoorstellingen, enzovoort. Maar in realiteit komt de vermaning feitelijk neer op een verkiezingsfolder betreffende de keuze van de 15 raadsleden voor het nieuw te kiezen stadsbestuur.
Met het aangeven van de namen van deugdzame en godvruchtige inwoners kan men zich niet vergissen bij deze verkiezing. Volgens Jan Jacques Lambin is het niet moeilijk te raden uit welke bron deze aanwakkering voortspruit betreffende dit belachelijk samenraapsel van de voorgedragen raadsleden. De verkiezing staat gepland voor 14 juli 1836. Achteraf blijken de voornaamste leden in functie te blijven en houdt Ieper vast aan burgemeester van der Stichele. Met het korten van de dagen komen de sluitingsuren van de stadspoorten nog eens in het nieuws.
Die sluiten om 18u30 of om 21u30 volgens de seizoenen. Men kan natuurlijk nog altijd buiten die uren in de stad komen. Mits een betaling van 1,50 frank per persoon voor een getrek van vier paarden ten profijte van de stadskas. Naargelang het seizoen gaan de poorten al terug open vanaf 3u30 of 5u00. Het afsluiten van de stad wordt door de stedelingen bijzonder gewaardeerd vanuit het perspectief van de publieke veiligheid en voor de inkomsten van de stadskas. Op 16 september komt een voorstel om de stad te verlichten op basis van gas op de agenda van de gemeenteraad.
Daarvoor dient men wel een gasfabriek te bouwen. Het project wordt aan een studie onderworpen. Men beslist tijdens deze vergadering om de weg tussen de Diksmuidepoort en de Kaai te nivelleren. Ondertussen zijn de bouwwerkzaamheden van de nieuwe ruiterijkazerne aan de overkant van de Brandstraat in volle gang. Ze zullen vermoedelijk twee jaar duren. Enkel het hoofdgebouw en de noordelijke vleugel zullen beschikken over een verdieping. Er zal plaats zijn voor slechts 190 mannen en 366 paarden.
De nieuwe gemeenteraad buigt zich tijdens de zitting van 12 november 1836 over de noodzaak van een goede werking van het stedelijk college dat tenslotte gesubsidieerd wordt door de stad. Een speciale commissie zal moeten waken over de rechten en plichten van allen. Van rechtswege zal de burgemeester de commissie voorzitten.
Naast een oplijsting van de vakken bepaalt men ook dat er elke schooldag tussen 8u en 9u een heilige mis zal opgedragen worden waarbij alle leerlingen van het college bij aanwezig moeten zijn. Er is maar één halve dag per week voorzien en dat zal op donderdagnamiddag zijn. Dan zullen de leerlingen op wandeling mogen gaan, begeleid door een overste. De leerlingen worden ook verondersteld om maandelijks te biechten. Tijdens de speeltijden worden de leerlingen geacht van Frans te praten.
Dit is een fragment uit ‘Het Boek – De Geschiedenis van Ieper’
